Het is al vele jaren terug dat Victoria zwanger was in onze praktijk. Victoria, een echte hippie met plofbroek en een prachtige bos dreadlocks, kwam met haar man David uit Ierland naar Nederland voor seizoenswerk. En omdat zij in een caravan woonden zonder stromend water was er met haar afgesproken dat zij in het ziekenhuis zou bevallen…

Het is hoog zomer, de mussen vallen van het dak, het is rustig aan het einde van mijn dienst dus ik zit bij vrienden op de barbecue. Totdat Victoria belt: “Contractions every 3 minutes!”

Ik vind de caravan in een klein woonwagenkamp midden op het land van een boer. Een grote grommende Rottweiler wordt nog snel even aan de ketting gelegd zodat ik zonder kleerscheuren bij Victoria aan het bed verschijn. Negen centimeter ontsluiting doet mij besluiten dat we niet meer naar het ziekenhuis gaan. “But the caravan is too small and we have no water!” kreunt Victoria. “No problem,” antwoord ik haar, “waar je een baby kunt maken, kan die ook geboren worden.”  

Bij het klaarzetten van mijn spullen draait David nerveus nog even een peukje. Het zakje wiet dat ik zie tussen zijn shag negeer ik maar voor het moment. Als even later ook de kraamverzorgende het zandpad af komt rijden, is Victoria gereed om haar baby te baren. En in een kamertje zo klein als een luciferdoosje komt zoon Christian met een ferme schreeuw ter wereld. 

Als alles achter de rug is, biedt een opgeluchte David de kraamzorg en mij iets te drinken aan. We krijgen twee enorme mokken Ierse thee, die ondanks de melk en suiker zo sterk is dat het lepeltje er bijna rechtop in blijft staan. Met onze drankjes in de hand rusten we even uit op de gammele stoeltjes die voor de caravan rond de plaats van het kampvuur staan. De lege bierblikjes liggen er omheen in het gras. Terwijl wij moedig proberen om die enorme sloot thee weg te krijgen, genieten we van de omgeving: De zon gaat langzaam onder boven de velden, de Rottweiler houdt zich koest en achter ons in de caravan zijn drie gelukkige mensen, 2 grote en 1 kleine, die voor het eerst met elkaar kennis maken. Het was één van mijn mooiste zonsondergangen ooit.

Om privacy redenen zijn alle namen in deze column fictief.

 

Michelle is verloskundige bij Geboortecentrum PUUR. Elke maand schrijft zij in het Witte Weekblad over haar ervaringen binnen de verloskundigenpraktijk.