Het was op de allereerste schooldag dat Marieke en ik, zes jaar oud, door onze mama’s naast elkaar in de klas op een bankje werden gezet. We maakten die ochtend samen een knutselwerkje en giechelden onder de les. Dit was het begin van een vriendschap voor het leven.

Opgroeiende in de Bollenstreek waren we veel buiten. We deden verstoppertje tussen de narcissen, bouwden hutten in de hooiberg en vielen regelmatig in een sloot (meestal ik althans). Op regenachtige dagen speelden we binnen met de poppen. En omdat ik al vroeg wist dat ik verloskundige wilde worden, moest Marieke een paar keer per jaar “bevallen”. Ze stopte dan een baby onder haar trui en begon te puffen. Op het moment dat het lieve poppenkind bijna naar buiten kwam, vond Mariek het waarschijnlijk wat te ingewikkeld worden en riep zij steevast: “En nu ga ik flauwvallen hoor!” De rest van de geboorte moest ik dan maar lekker zelf oplossen!

Ook na onze schooltijd, al gingen we ieder ons eigen pad in het leven, bleven we elkaar regelmatig zien. Marieke trouwde een bollenkweker en samen werkten zij aan een rijk gezin. Ik had de eer om al deze prachtige kleine bolle(n)boosjes op de wereld te helpen. En zo kwam het moment dat ik, Marieke en haar echtgenoot op een koude 1e Kerstdag samen in een verloskamer zaten in afwachting van de geboorte van hun vierde baby. De gynaecoloog vond het maar bewonderingswaardig dat ik zomaar mijn vrije feestdag opofferde voor deze bevalling. “Eigenlijk verdien je het dat haar man eens een nieuwe tulpensoort naar jou vernoemt”, was zijn professionele mening.

Hoewel Marieke als kind bij het poppen baren altijd flauw viel, deed ze dat in het echt gelukkig nooit. Dus toen ik na een voorspoedige bevalling een blakend kerstkindje op Mariekes buik legde, vroeg ze mij: “Wil je weten hoe ze gaat heten? Julia Michelle Marieke.” Zelfs de schoonste tulp kon voor mij niet op tegen dit prachtige gebaar: dik dertig jaar vriendschap verenigt in de naam van een pasgeboren meisje! Zo mooi, je zou er bijna een flauwte van krijgen, toch?

Michelle is verloskundige bij Geboortecentrum PUUR. Elke maand schrijft zij in het Witte Weekblad over haar ervaringen binnen de verloskundigenpraktijk.