Oktober is de maand van mijn verjaardag. Een mooie gelegenheid om dit keer mijn eigen geboorteverhaal met jullie te delen. Mijn wieg stond op één van de mooiste plekjes van de Bollenstreek, tussen de bloemenvelden waar mijn vader samen met mijn oom en opa een bollenbedrijf had. Mijn opa, al jaren weduwnaar, was geen man die snel zijn emoties toonde, maar de komst van zijn eerste kleinkind (ik) deed hem toch wel wat.

Zo gebeurde het dat mijn moeder in de 6e maand van de zwangerschap haar trouwring verloor. De meeste vrouwen krijgen opgezwollen handen of voeten als ze in verwachting zijn, maar nee, mijn moeder niet. Haar toch al slanke handen werden met mij in haar buik nog dunner, waardoor het dierbaar stukje goud tijdens het tuinieren ongemerkt van haar vinger gleed. De hele tuin werd op de millimeter uitgekamd, maar de ring werd niet gevonden. Opa had vast erg met mijn moeder te doen, want hij gaf haar de trouwring van mijn overleden oma cadeau om te dragen als vervanger.

Ik ben thuis geboren om 14.16 uur. En terwijl mijn moeder lag te puffen en te persen waren achter op het land mijn opa en mijn oom de narcissenbollen aan het planten. Het verhaal gaat dat zodra ik geboren was mijn opa al naast mijn moeders bed stond nog voordat de placenta er was. Met het narcissenzand aan zijn handen kon hij niet langer wachten om zijn kleindochter te bewonderen: een flinke baby van 7,5 pond en 54 cm.

21 jaar later, opa was inmiddels al lang overleden en ik was net op mijzelf gaan wonen, trok mijn vader een struikje uit de tuin. Pap zag wat glinsteren tussen de wortels, bukte zich in verbazing en vond mijn moeders trouwring terug! Ze hoefde ‘m alleen wat schoon te vegen en kon hem zo weer aan haar vinger schuiven. Ik vind het nog altijd een vreemd soort toeval dat het ding verdween kort vóór mijn komst en weer naar boven kwam een paar maanden nadat ik uit huis vertrok. Opa’s ring ligt nu veilig opgeborgen in een doosje, maar staat voor mij nog altijd symbool voor dit bijzondere verhaal.

 

 

Michelle is verloskundige bij Geboortecentrum PUUR. Elke maand schrijft zij in het Witte Weekblad over haar ervaringen binnen de verloskundigenpraktijk.